Dijital Vatandaşlık ile Politik Katılım Becerileri Arasındaki İlişki: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Çalışma

Davut Gürel; Hatice Dilek; Beyzanur Gül; Fatmanur Telliler; Helin Özakçil; Tuğçe Atay

doi:10.47479/ihead.1673298

EN TR

The Relationship between Digital Citizenship and Political Participation Skills: An Investigation on University Students

Abstract

In the early years of the twenty-first century, politics and forms of social interaction underwent rapid transformation due to advances in technology and the growing influence of the Internet and digital media tools in nearly every aspect of life. This transformation has also affected participation in political and social processes, particularly using digital tools. This study aimed to examine the level of digital citizenship and political participation skills among university students from different regions of Türkiye and to determine whether a relationship exists between them. To this end, the maximum diversity sampling method was employed in line with the descriptive survey model, and the study was conducted with 386 students across different academic levels. The Political Participation Scale (PPS) was used to measure students’ political participation levels, while the Digital Citizenship Scale for Youth (DCS) was used to assess their digital citizenship skills. Given the non-parametric nature of the data, the analysis involved the use of non-parametric tests, namely the Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis H tests, to evaluate the students’ political participation and digital citizenship skills. Additionally, Spearman’s correlation analysis was conducted to explore the relationship between these two skills. The study’s findings indicated that students exhibited relatively high digital citizenship skills, whereas their political participation skills were low. Furthermore, the analysis revealed that political participation and digital citizenship skills did not differ significantly based on gender or academic level. However, a significant positive correlation was found between political participation skills and digital citizenship skills.

Keywords

Dijital Vatandaşlık ile Politik Katılım Becerileri Arasındaki İlişki: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Çalışma

Öz

İçinde yaşadığımız yüzyılın ilk çeyreğinde gelişen teknoloji ile internetin ve dijital medya araçlarının hayatın hemen her alanında etkili olmasının bir sonucu olarak siyaset ve toplumsal etkileşim biçimleri hızlı bir dönüşüm geçirmiştir. Bu dönüşüm süreci özellikle dijital araçların kullanılarak siyasi ve toplumsal süreçlere katılımı da etkisi altına almıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin farklı bölgelerinde yer alan üniversitelerde öğrenim gören öğrencilerin dijital vatandaşlık ve politik katılım becerilerinin ne düzeyde olduğu ve varsa bu beceriler arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla çalışmada betimsel tarama modeline uygun olarak maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi kullanılmış ve farklı sınıf düzeylerinde toplam 386 öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. Öğrencilerin politik katılım düzeylerinin belirlenmesi için Politik Katılım Ölçeği (PKÖ), dijital vatandaşlık becerilerinin belirlenmesi için ise Gençlere Yönelik Dijital Vatandaşlık Ölçeği (DVÖ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, öğrencilerin politik katılım ve dijital vatandaşlık becerilerini değerlendirebilmek amacıyla verilerin parametrik olmaması nedeniyle incelenen değişken sayısına uygun olarak Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri kullanılmıştır. İncelenen iki beceri arasında nasıl bir ilişki olduğunun görülmesi için ise Spearman korelasyon analizi yapılmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen bulgulara göre öğrencilerin dijital vatandaşlık becerilerinin görece yüksek, politik katılım becerilerinin ise düşük olduğu görülmüştür. Politik katılım ve dijital vatandaşlık becerilerinin cinsiyete ve öğrenim gördükleri sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılık göstermediği, politik katılım becerisi ile dijital vatandaşlık becerisi arasında anlamlı ve olumlu yönde bir ilişki olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Ethical Statement

Makalenin yazarı olarak bu makalede bilimsel ve etik kurallara uyulduğunu, 2024-SBB-0432 numarasıyla Bartın Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulundan etik kurul izni alındığını beyan ederiz.

References

Akbal, S. (2018). Küreselleşen dünyada gençliğin politik katılım kültürü ve yeni iletişim teknolojileri: Dijital gençlik [Doktora Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
Aktan, E. (2017). Sosyal medya ve siyasal katılım. Eğitim Yayınevi.
Aldemir, C., & Avşar, M. N. (2020). Pandemi döneminde dijital vatandaşlık uygulamaları. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 148-169.
Audigier, F. (2000). Basic concepts and core competencies for education for democratic citizenship (Vol. 20). Council of Europe.
Aydoğan Boschele, F. (2021). Dijital teknolojilerin vatandaşı ve politikası. Middle Black Sea Journal of Communication Studies, 6(2), 58-63.
Bachmann, I., & De Zúñiga, H. G. (2013). News platform preference as a predictor of political and civic participation. Convergence, 19(4), 496-512. https://doi.org/10.1177/1354856513493699
Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274.
Bennett, W. L. (2008). Changing citizenship in the digital age. In W. L. Bennett (Ed.), Civic life online: Learning how digital media can engage youth (pp. 1–24). MIT Press. https://doi.org/10.1162/dmal.9780262524827.001

Bernstein, A. G. (2005). Üniversite öğrencilerinde siyasi katılımın cinsiyete dayalı özellikleri. Cinsiyet Rolleri, 52(5-6): 299-310.
Boulianne, S. (2015). Social media use and participation: A meta-analysis of current research. Information, communication & society, 18(5), 524-538. https://doi.org/10.1080/1369118X.2015.1008542
Buente, W. (2015). Relating digital citizenship to informed citizenship online in the 2008 US presidential election. Information Polity, 20(4), 269-285. https://doi.org/10.3233/IP-150375
Burns, N., Schlozman, K. L., & Verba, S. (2001). The private roots of public action: Gender, equality, and political participation. Harvard University Press. https://doi.org/10.4159/9780674029088
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
Candan, H., & Tosun, A. (2019). Gençliğin siyasal katılıma ilişkin algısı: Üniversite öğrencileri örneği. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 6(42), 2586-2599. https://doi.org/10.26450/jshsr.1350
Cender, G. (2023). Gençlerin dijital ortamlarda siyasal katılımları [Yüksek Lisans Tezi, Kırşehir Ahi Evran University]. Ulusal Tez Merkezi.
Cheuk, T., Quinn, R., & Conner, J. (2022). Introduction. Peabody Journal of Education, 97(5), 521–532. https://doi.org/10.1080/0161956X.2022.2143699
CIRCLE. (2018). So much for “slacktivism”: Youth translate online engagement to offline political action. https://circle.tufts.edu/latest-research/so-much-slacktivism-youth-translate-online-engagement-offline-political-action
Coffé, H., Bolzendahl, C. (2010). Same game, different rules? Gender differences in political participation. Sex Roles 62, 318–333 (2010). https://doi.org/10.1007/s11199-009-9729-y
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2000). Research methods in education. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203224342
Coleman, S. (2007). From big brother to Big Brother: Two faces of interactive engagement. In P. Dahlgren (Ed.)., Young citizens and new media (pp. 21-39). Routledge.
Cortesi, S., Hasse, A., Lombana-Bermudez, A., Kim, S., & Gasser, U. (2020). Youth and digital citizenship+ (plus): Understanding skills for a digital world. Berkman Klein Center Research Publication, (2020-2). http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3557518
Coşkun Tuna, P., & Türkölmez, O. (2023). Yeni Toplumsal Hareketler ve Dijital Aktivizm. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 4(2), 211-240. https://doi.org/10.58658/kaypod.1314396
Çildan, C., Ertemiz, M., Tumuçin, H. K., Küçük, E., & Albayrak, D. (2012). Sosyal medyanın politik katılım ve hareketlerdeki rolü. Akademik Bilişim Konferansı. Uşak, Türkiye.
Çolak, A., & Öztürk, T. (2022). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının dijital vatandaşlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International Journal of New Approaches in Social Studies, 6(2), 367-394. https://doi.org/10.38015/sbyy.1208473
Çubukcu, A., & Bayzan, Ş. (2013). Perception of digital citizenship in Turkey and methods of increasing this perception by using the internet conscious, safe and effective. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, 5(1), 148-174.
Dahl, V., Amnå, E., Banaji, S., Landberg, M., Šerek, J., Ribeiro, N., & Zani, B. (2017). Apathy or alienation? Political passivity among youths across eight European Union countries. European Journal of Developmental Psychology, 15(3), 284–301. https://doi.org/10.1080/17405629.2017.1404985
Dalton, R. J. (2008). Citizenship norms and the expansion of political participation. Political Studies, 56(1), 76-98. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.2007.00718.x
Dede, A. (2024). Dijital iletişim, dijital vatandaşlık, dijital yönetişim ve CİMER. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 355-365. https://doi.org/10.11616/asbi.1396928
Delanty, G. (1997). Vatandaşlık modelleri: Avrupa kimliğinin ve vatandaşlığının tanımlanması. Vatandaşlık Çalışmaları, 1(3), 285–303. https://doi.org/10.1080/13621029708420660
Demirkaya, Ö. (2018). Dijital vatandaşlık ve Türkiye’de politik katılımın yeniden tanımlanması: Change.org örneği. [Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Technical University]. Ulusal Tez Merkezi.
Ekinci Sağlam, H. B. (2021). Yükseköğretimdeki gençlerin gözünden gençlerin politika ile ilişkisi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(24), 100-123.
Erdinç, İ. E. (2012). A research for factors that are effective on the voting behaviour of university students. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 55-70.
Erkmen, T. D. (2013, Temmuz 24). Politik olmak, apolitik olmak ve Gezi Olayları. Bianet. https://bianet.org/bianet/siyaset/149115-politik-olmak-apolitik-olmak-ve-gezi-olaylari
Eser, H. B., & Sarışahin, P. (2016). Gender - Political participation relationship: SDU case. Suleyman Demirel University The Journal of Visionary, 7(15), 38-58.
Furnham, A., & Gunter, B. (1987). Young people's political knowledge. Educational studies, 13(1), 91-104. https://doi.org/10.1080/0305569870130106
Gearhart, S., Zhang, B., & Adegbola, O. (2024). Tweeting, talking, or doing politics? Testing the influence of communication on democratic engagement. Telematics and Informatics Reports, 16 (2024), 1-8. https://doi.org/10.1016/j.teler.2024.100167
Gil de Zúñiga, H., Jung, N., & Valenzuela, S. (2012). Social media use for news and individuals' social capital, civic engagement and political participation. Journal of Computer-Mediated Communication, 17(3), 319-336. https://doi.org/10.1111/j.1083-6101.2012.01574.x
Gil de Zúñiga, H., Molyneux, L., & Zheng, P. (2014). Social media, political expression, and political participation: Panel analysis of lagged and concurrent relationships. Journal of Communication, 64(4), 612-634. https://doi.org/10.1111/jcom.12103
Gökçe-Kızılkaya, S., ve Onursal-Beşgül, Ö. (2016). Youth participation in local politics: city councils and youth assemblies in Turkey. Southeast European and Black Sea Studies, 17(1), 97–112. https://doi.org/10.1080/14683857.2016.1244239
Gökdemir, F., & Yılmaz, T. (2023). Processes of using, modifying, adapting and developing likert type scales. J Nursology, 26(2), 148-160.
Gültekin, M. C. (2017). Üniversite öğrencilerinin siyasi kariyer eğilimi ve siyasal yaşama katılım boyutlarının incelenmesi: Mardin örneği. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 1559-1580.
Gürel, D. (2016). A reciprocal review on opinions of form teachers and social studies teachers on the human rights, citizenship and democracy course provided at the 4th grade of primary school. Ahi Evran University Journal of Kırşehir Education Faculty (KEFAD), 17(3), 641-660.
Gürel, D. (2022). The use of fundamental rights as active and responsible citizens: Tendencies of social studies teacher candidates. International Journal of Education & Literacy Studies, 10(1), 219–230. https://doi.org/10.7575/aiac.ijels.v.10n.1p.219
Hafner Fink, M., & Oblak Črnič, T. (2014). Digital citizenship as multiple political participation? Predictors of digital political participation in Slovenia. Teorija in praksa, 51(6), 1284-1303. http://dk.fdv.uni-lj.si/db/pdfs/TiP2014_6_Hafner-FinkOblak-Crnic.pdf
Harris, L., & Harrigan, P. (2015). Social media in politics: The ultimate voter engagement tool or simply an echo chamber?. Journal of Political Marketing, 14(3), 251-283. https://doi.org/10.1080/15377857.2012.693059
Heater, D. (2007). Yurttaşlığın kısa tarihçesi. Delikara Üst, M. (Trans.). İmge Kitabevi.
Henn, M., & Foard, N. (2012). Young people, political participation and trust in Britain. Parliamentary affairs, 65(1), 47-67. https://doi.org/10.1093/pa/gsr046
Henn, M., Weinstein, M., & Forrest, S. (2005). Uninterested youth? Young people's attitudes towards party politics in Britain. Political studies, 53(3), 556-578. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.2005.00544.x
Holt, K., Shehata, A., Strömbäck, J., & Ljungberg, E. (2013). Age and the effects of news media attention and social media use on political interest and participation: Do social media function as leveller?. European Journal of Communication, 28(1), 19-34. https://doi.org/10.1177/0267323112465369
İnan, S. (2021). Siyaset okuryazarlığı. Yeni İnsan.
İşman, A., & Canan Gungoren, O. (2014). Digital citizenship. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 13(1), 73-77.
Kalaycıoğlu, E. (2013). Siyasal katılmanın anotomisi. The Science Academy, 34(179/148), 1-6.
Kalkan, M. G. (2019). Üniversite öğrencilerinin siyasal katılımı üzerine bir araştırma: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi ve İnönü Üniversitesi örnekleri [Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
Karakuş, A., Yeşilbursa, C. C., & Kaya, B. (2022). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının politik okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. Turkish Studies, 17(5),36 1119-1133.
Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi (19. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Kırık, A. M., Bölükbaş, K., & Cengiz, G. (2019). Sosyal medya bağlamında dijital vatandaşlık: TRT İstanbul Radyosu prodüktörleri üzerinden bir değerlendirme. Mavi Atlas, 7(2), 1-27.
Kim, M., & Choi, D. (2018). Development of youth digital citizenship scale and implication for educational setting. Journal of Educational Technology & Society, 21(1), 155-171.
Kimberlee, R. H. (2002). Why don’t British young people vote at general elections? Journal of Youth Studies, 5(1), 85–98. https://doi.org/10.1080/13676260120111788
Kuş, Z., Güneş, E., Başarmak, U. & Yakar, H. (2017). Gençlere yönelik dijital vatandaşlık ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Computer and Education Research, 5(10), 298-316. https://doi.org/10.18009/jcer.335806
Loader, B. D., Vromen, A., & Xenos, M. A. (2014). Introduction: The networked young citizen: Social media, political participation and civic engagement. In The networked young citizen (pp. 1-13). Routledge.
Mardle, G., & Taylor, M. (1987). Political Knowledge and Political Ignorance: A re-examination. Political Quarterly, 58(2). 208–216. https://doi.org/10.1111/j.1467-923X.1987.tb02837.x
Mercimek, B., Yaman, N. D., Kelek, A., & Odabaşı, H. F. (2015). Dijital dünyanın yeni gerçeği: Troller. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 67-77.
Micheletti, M., Stolle, D., & Berlin, D. (2012). Habits of sustainable citizenship: The example of political. The Habits of Consumption, 12, 141-163.
Mieriņa, I. (2014). Political alienation and government-society relations in post-communist countries. Polish Sociological Review, 185(1), 3-24.
Mossberger, K., Tolbert, C. J., & McNeal, R. S. (2007). Digital citizenship: The Internet, society, and participation. MIT Press.
Mousavi, S., & Törenli, N. (2023). Sosyal medya eksenli dijital seferberlik ve protesto hareketleri üzerine bir literatür incelemesi. Intermedia International E-journal, 10(19), 314-331. https://doi.org/10.56133/intermedia.1348867
National Democratic Institute. (2021). Gençlerin politik tercihleri araştırması raporu. https://www.ndi.org/
Nie, N. H., Powell, G. B., & Prewitt, K. (1969). Social structure and political participation: developmental relationships, Part I. American Political Science Review, 63(2), 361-378. https://doi.org/10.2307/1954694
Ohme, J. (2019). Updating citizenship? The effects of digital media use on citizenship understanding and political participation. Information, Communication & Society, 22, 1903- 1928. https://doi.org/10.1080/1369118X.2018.1469657
Özcan, H. (1985). Hukuk sözlüğü. Seçkin.
Öztürk, A. (2014). Neo-Roma Cumhuriyetçiliği: Özgürlük, katılım, yasa/yurttaşlık sorunsalları üzerine karşılaştırmalı bir analiz. [Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
Park, A. (1995). Teenagers and their politics. In R. Jowell, J. Curtice, L. Brook & S. Witherspoon (Eds.), British Social Attitudes: the 12th Report, (pp. 43-60). Aldershot: Dartmouth.
Park, A. (1999) Young people and political apathy. In: R. Jowell, J. Curtice, A. Park & K. Thomson (Eds), British Social Attitudes: The 16th Report (who Shares New Labour Values). Aldershot: Dartmouth.
Phelps, E. (2005) Young voters at the 2005 British General Election. The Political Quarterly, 76(4), 482-487. https://doi.org/10.1111/j.1467-923X.2005.00710.x
Ribble, M., & Bailey, G. (2007). Digital citizenship in schools. (1st ed.). International Society for Technology in Education.
Silsüpür, Ö. (2016). Siyasal iletişim aracı olarak Twitter’ın kullanımı: 07 Haziran 2015 genel seçimi üzerine bir çalışma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(2). https://doi.org/10.19145/gujofoc.77651
Silsüpür, Ö. (2021). Political participation, political communication and media. Journal of Vocational and Social Sciences of Turkey,, 6, 163-172. https://doi.org/10.46236/jovosst.953891
Skocpol, T. (2013). Diminished democracy: From membership to management in American civic life. University of Oklahoma press.
Som Vural, S. & Kurt, A. (2018). Üniversite öğrencilerinin bakış açısıyla dijital vatandaşlık göstergelerinin incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 60-80. https://doi.org/10.17943/etku.317713
Sözen, H. (2022). Dijital çağda e-katılım aktivitelerinin siyasi boyutlarına genel bir bakış. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 8(2), 151-170. https://doi.org/10.51948/auad.1095483
Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal ÖlçümlerdeGüvenilirlik ve Geçerlilik. (Birinci Baskı). SeçkinYayınları.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
Tanyaş, B. (2015). Gençler ve politik katılım: Gezi Parkı eylemleri’nde ‘Apolitik’nesil. Eleştirel Psikoloji Bülteni, 6, 25-50.
Tavakol, M., & Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53-55. https://doi.org/10.5116/ijme.4dfb.8dfd
Toğan, H. (2006). Politik katılımın eğitim düzeyi, cinsiyet ve psikolojik değişkenler bağlamında incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
Trottier, D., & Fuchs, C. (2015). Social media, politics and the state: Protests, Revolutions, Riots, Crime and Policing in the Age of Facebook, Twitter and YouTube. Routledge.
Tüfekçi, Z., & Wilson, C. (2012). Social media and the decision to participate in political protest: Observations from Tahrir Square. Journal of communication, 62(2), 363-379. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.2012.01629.x
Türküresin, H. E. (2022). Cinsiyetin dijital vatandaşlık davranış düzeyi üzerindeki etkisinin meta analiz yöntemiyle araştırılması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 898-916. https://doi.org/10.35675/befdergi.799791
United Way NCA. (2024). The Gen Z Activism Survey. https://unitedwaynca.org/blog/gen-z-activism-survey/?utm
Van Deth, J. W. (2014). A conceptual map of political participation. Acta politica, 49, 349-367. https://doi.org/10.1057/ap.2014.6
Wilkinson, H., & Mulgan, G. (1995). Freedom's children. (No. 17). Demos.
Yaşaroğlu, C., & Çakan, M. (2018). Üniversite öğrencilerinin değer eğilimleri ile politik katılım düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Researcher, 6(2), 21–32.
Yentürk, N. (2008). Youth policy proposals in areas surrounding the lives of young people. In N. Yentürk, Y. Kurtaran, & G. Nemutlu (Eds.), Youth work and policies in Turkey (pp. 41–70), İstanbul Bilgi University, Youth Studies Unit.
Yılmaz, M., & Doğusoy, B. (2020). Öğretmen adaylarının dijital vatandaşlık düzeylerinin belirlenmesi. Kastamonu Education Journal, 28(6), 2362-2375. https://doi.org/10.24106/kefdergi.692492
Yücel, Y. (2020). Etkili politik katılım yolu mu, bireysel tatmin mi? Change. Org üzerinden çevrimiçi imza kampanyalarına katılım davranışlarının incelenmesi. Ankara Üniversitesi İlef Dergisi, 7(2), 351-383. https://doi.org/10.24955/ilef.826068
Zukin, C., Keeter, S., Andolina, M., Jenkins, K., & Carpini, M. X. D. (2006). A new engagement: Political participation, civic life, and the changing American citizen. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195183177.001.0001

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Social Studies Education , Social and Humanities Education (Excluding Economics, Business and Management)

Journal Section

Research Article

Authors

Davut Gürel ^*
0000-0003-2309-9202
Türkiye

Hatice Dilek
0009-0009-9070-5250
Türkiye

Beyzanur Gül
0009-0008-3537-8130
Türkiye

Fatmanur Telliler
0009-0007-9110-0515
Türkiye

Helin Özakçil
0009-0001-7536-5958
Türkiye

Tuğçe Atay
0009-0004-1278-5535
Türkiye

Publication Date

December 25, 2025

Submission Date

April 10, 2025

Acceptance Date

November 14, 2025

Published in Issue

Year 2025 Volume: 10 Number: 2

DOI

https://doi.org/10.47479/ihead.1673298

IZ

https://izlik.org/JA38ZG65CK

Cite

RIS / Bibtex

APA

Gürel, D., Dilek, H., Gül, B., Telliler, F., Özakçil, H., & Atay, T. (2025). Dijital Vatandaşlık ile Politik Katılım Becerileri Arasındaki İlişki: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Çalışma. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 10(2), 195-209. https://doi.org/10.47479/ihead.1673298